Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

Translated by AI

ประสบการณ์ดูแลคนไข้ใน 3 ประเทศ ของ ทพ. ภูรินทร์ หาญสกุล หมอฟันที่เกือบไม่ได้เป็นหมอฟัน

ทพ. ภูรินทร์ หาญสกุล ทันตแพทย์ด้านทันตกรรมรากเทียมและทันตกรรมประดิษฐ์ โรงพยาบาล BNH คือหมอฟันที่ไม่บังคับให้คนไข้ดูแลช่องปากและฟัน ไม่ใช่เพราะคนไข้ยิ่งมีปัญหามาก เขายิ่งมีคนไข้เยอะ แต่เขารู้ว่าการดูแลอย่างยั่งยืนไม่ใช่แค่การรักษา และการทำให้คนไข้เข้าใจนั้นมีประโยชน์กว่าการบังคับ บางครั้งคนไข้เลยมาพบคุณหมอเพื่อคุยสัพเพเหระจนสบายใจ แล้วได้ฟันสวยกลับไปเป็นของแถม  อย่างไรก็ตาม กว่าคุณหมอจะเข้าใจคุณค่าของการดูแลฟันให้ผู้อื่น เขาเคยเกือบไม่ได้เป็นหมอฟันมาแล้ว

ไม่อยากเป็นหมอฟัน

ภูรินทร์เติบโตมากับการแยกชนิดตะปู แยกกระเบื้อง เก็บเงินหน้าเคาน์เตอร์ ในร้านขายวัสดุก่อสร้างของครอบครัว จนผูกพันกับการทำธุรกิจ และคิดจะเรียนต่อด้านบริหารธุรกิจ ตอน ม.6 เขาผ่านการคัดเลือกและมอบตัวกับคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี (สาขาบริหารธุรกิจ) ไปแล้วเรียบร้อย แต่คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล กลับรับเขาเข้าเรียนด้วย ทั้งที่เขาแค่ลองยื่นคะแนนไปเฉย ๆ โดยไม่ได้เตรียมตัวสอบวิชาสายวิทย์ ไม่คิดว่าจะได้ และก็ไม่ได้อยากเรียน

“คุณพ่อก็ขอว่าให้เรียนทันตกรรมไปก่อนก็ดี ถ้าทําไม่ไหวก็ค่อยไปเรียนอย่างอื่น เพราะงานสายบริหารมันมาเรียนรู้ทีหลังได้”

แล้วภูรินทร์ก็มาเป็นนักศึกษาทันตแพทย์เพราะพ่อแม่ขอร้อง แต่ในช่วงปีแรก เขาทำใจให้ชอบไม่ได้เลยจนเกือบจะลาออก แต่ก็ตัดสินใจช้าเกินไปจนเลยกำหนดรับสมัครของคณะที่อยากเรียนไปแล้ว เขาเลยต้องเรียนทันตแพทย์ต่อไป

“ปี 1-3 เรียนวิทยาศาสตร์ระดับพรีคลินิก แล้วผมไม่ค่อยชอบเนื้อหาที่ต้องท่องจําเท่าไร จนขึ้นปี 4 เรียนคลินิก ได้เจอคนไข้มากขึ้น เห็นว่าที่เรียนไปได้แก้ปัญหาให้เขา รู้สึกตัวเองมีประโยชน์ มีแรงผลักดันมากขึ้น ก็โอเคขึ้น ตั้งใจเรียนมากขึ้นด้วย”

เปลี่ยนชีวิตคนด้วยงานทันตกรรม

ช่วงเรียนทันตกรรมประดิษฐ์ ภูรินทร์ต้องรักษาคุณป้าที่ไม่มีฟันทั้งปากซึ่งเข้ามาเป็นเคสคนไข้ทำฟันปลอมในโรงเรียนทันตแพทย์ และต้องมาต่อเนื่องทุกอาทิตย์ ทำให้เขารู้สึกผูกพันกับคุณป้า ผ่านไปปีกว่า การรักษาก็สิ้นสุด นศ.ทพ.ภูรินทร์ ได้เห็นความดีใจของคุณป้าที่ฉีกยิ้มได้อย่างสบายใจ ทำให้เขาเริ่มรู้สึกว่างานทันตกรรมประดิษฐ์อาจเป็นสาขาที่เหมาะกับเขา

พอเรียนจบทันตแพทยศาสตร์ปี 6 หมอภูรินทร์ต้องไปใช้ทุนที่โรงพยาบาลชุมชนในอำเภอนามน จังหวัดกาฬสินธุ์ ซึ่งเป็นอำเภอเล็ก ๆ ผู้คนอยู่กันอย่างเรียบง่าย แม้มีทันตแพทย์แค่ 2 คน จำนวนคนไข้ไม่มากเมื่อเทียบกับโรงพยาบาลอื่นในจังหวัดเดียวกัน และมักเป็นเคสไม่ซับซ้อน ทำให้เขามีเวลาไปปั่นจักรยาน และหาข้อมูลเพื่อเรียนต่อเฉพาะทาง

ปีต่อมา เขาก็ได้บินลัดฟ้าไปศึกษาด้านทันตกรรมรากเทียมที่ New York University เมืองนิวยอร์ก ที่ซึ่งบรรยากาศวุ่นวาย ตรงข้ามกับความสงบเงียบที่กาฬสินธุ์อย่างสิ้นเชิง อากาศก็หนาว ค่าครองชีพก็แพง แต่สิ่งที่ท้าทายคุณหมอมากที่สุดคือการรับมือกับคนไข้ ทั้งความยาก ที่เคสส่วนมากที่มายังโรงเรียนทันตกรรม คือเคสที่คลินิกนอกโรงเรียนทันตแพทย์รักษาไม่ไหวแล้ว และอีกเรื่องคือลักษณะนิสัยของคนไข้ที่นั่นที่มีความหลากหลาย

“ชาวนิวยอร์กมีหลายแบบ บางคนก็อาจจะคุยยากนิดนึง เคยมีครั้งนึงที่ผมคุยอยู่ แล้วอยู่ ๆ คนไข้ก็บอกว่า ‘ผมมีมีดนะครับ’ เราก็ต้องปรับตัว ต้องคอยระวังความปลอดภัยไปด้วย แต่ก็สนุกดี”

อยู่นิวยอร์ก 2 ปี หมอภูรินทร์ยังอยากหาประสบการณ์ต่างแดนต่อ คราวนี้เขาเลยข้ามฝั่งไปเกาะอังกฤษบ้าง เพื่อเรียนต่อสาขาทันตกรรมประดิษฐ์ ที่โรงพยาบาลทันตกรรมอีสต์แมน มหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน Eastman Dental Institute and Hospital, University College London ถึงแม้ว่าแนวทางการสอนที่นี่จะเน้นสัมมนาที่ต้องเตรียมอ่านหนังสือล่วงหน้าไปเยอะ ๆ แต่ลักษณะคนไข้ก็มีความหลากหลายไม่ต่างจากฝั่งนิวยอร์ก

ที่อังกฤษ หมอภูมินทร์เรียนต่อเฉพาะทางต่อยอดด้านทันตกรรมประดิษฐ์ตามที่ตั้งใจไว้แต่แรก มีเคสหนึ่งที่เขาดูแล แล้วประทับใจที่สุด เพราะมันทำให้เขารู้ว่างานที่เขาทำนั้นเปลี่ยนชีวิตคนไข้ได้เลย

“เคสนี้ต้องทำการวางแผนและรักษาร่วมกับหลายสาขาเลย เช่น ศัลยศาสตร์ช่องปากและแมกซิลโลเฟเชียล, ทันตกรรมสำหรับเด็ก, ทันตกรรมจัดฟัน, ทันตกรรมปริทันต์ และทันตกรรมประดิษฐ์ เนื่องจากคนไข้มีความซับซ้อนและอยู่ในระบบการรักษาของโรงพยาบาลหลายปี  สิ่งที่ทำคือการวางแผนรักษาด้วยรากเทียมทดแทนฟันที่หายไป แล้วก็บูรณะฟันที่แตกหักหรือขนาดไม่เหมาะสมด้วยครอบฟัน ระหว่างทางก็มีปัญหาเรื่องฟันแตกฟันสึก พอเสร็จ คนไข้ดีใจร้องไห้ และเขียนจดหมายขอบคุณทุกคนในทีมยาว 2 หน้า  ผมก็ประทับใจว่าหมอฟันสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตเขาได้ขนาดนี้เลย ทั้งที่ตอนแรกผมไม่ได้คิดอะไร แค่ทําไปตามหน้าที่”

อีกเคสท้าทายของหมอภูมินทร์ที่อังกฤษนั้นมากกว่าแค่ปัญหาทางกายภาพ แต่คนไข้ประสบภาวะซึมเศร้ามานาน ทำให้ละเลยการดูแลตัวเองจนฟันสึก ถึงขั้นส่งผลต่อความสูงของใบหน้า รวมถึงการบดเคี้ยวทั้งหมด

“ผมต้องบูรณะฟันเขาให้กลับมามีรูปร่างเหมือนเดิม ความสูงเท่าเดิม ให้เคี้ยวและยิ้มได้ แต่ความยากของคนไข้คือเขาไม่ค่อยดูแลตัวเอง ผมก็ต้องสร้างความสัมพันธ์ก่อนให้เขาเชื่อใจ ตอนนั้นผมก็ปล่อยให้เขาพูดไปเรื่อย ๆ และคนไข้ได้ค่อยๆ เล่าเรื่องราวส่วนตัวด้วยตัวเอง  ความบอบช้ำในอดีตของเขา จนเขาสบายใจที่จะมาหาผม หลังจากนั้นก็ค่อย ๆ ให้เขาปรับตัว ให้มาครบตามนัดหมาย สร้างแรงผลักดันให้เขาเปลี่ยนพฤติกรรมในการทานอาหาร ดูแลฟันตัวเองยังไง ปรับทั้งพฤติกรรมทั้งไลฟ์สไตล์ของเขา ไม่ใช่แค่ว่าทําฟันแล้วจบ ระยะเวลาการรักษาเลยนานเกือบ 2 ปี”

ผ่านประสบการณ์หลายปีในต่างแดน พอหมอภูรินทร์กลับมาเมืองไทยอีกครั้งเมื่อปีที่ผ่านมา และเริ่มงานสอนนักศึกษาทันตแพทย์ ภาควิชาปริทันตวิทยาและทันตกรรมรากฟันเทียม คณะทันตแพทย์ศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ควบคู่กับงานในโรงพยาบาล BNH ซึ่งมีคนไข้กว่าครึ่งเป็นชาวต่างชาติ คนไข้จึงรู้สึกเชื่อมโยงกับเขาได้ง่าย และทำให้การเปิดใจและรักษาทำได้ง่ายขึ้น

หลักการรักษาที่เขาได้เรียนรู้มาจากที่อังกฤษ ในด้านการดูแลคนไข้ไปยันปรับพฤติกรรมและไลฟ์สไตล์ ยังสอดคล้องกับนโยบาย Complete Care ของโรงพยาบาล BNH ที่ดูแลคนไข้แบบบูรณาการเป็นองค์รวมครบถ้วนรอบด้าน เพื่อผลลัพธ์ทางการรักษาที่ดีที่สุดในระยะยาว คนไข้ของเขาจึงสบายใจที่จะได้พูดคุยกับคุณหมอ และคุณหมอก็ดูแลคนไข้ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่ไม่ได้มาแค่อาการปวดฟันซี่นั้น ๆ แต่ยังช่วยดูแลต่อไปว่านอกเหนือจากปัญหาที่พาคนไข้มาพบเขา ยังมีอะไรอีกบ้างที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตคนไข้ และเขาสามารถช่วยเหลือได้อย่างไรบ้าง

“มันน่าจะเป็นความสบายใจในการพูดคุย ผมอยากให้คนไข้ไม่ได้มาหาหมอเพื่อให้แก้ปัญหาอย่างเดียว แต่เหมือนมาหาเพื่อนคนหนึ่งที่คุยได้สบายใจ แล้วก็ได้ทําฟันด้วย”

มีปลาทองเป็นลูก

หลายคนอาจมีหมาแมวเป็นลูก แต่หมอภูรินทร์มีปลาทองเป็นลูก

“ก็ทางคอนโดเขาไม่ให้เลี้ยงสัตว์ ผมก็ดูว่าจะเลี้ยงอะไรได้บ้าง เลยเลี้ยงปลาทอง”

บางคนอาจคิดว่าปลาทองเป็นสัตว์ที่ไม่มีปฏิสัมพันธ์กับคนเท่าไรนัก แต่พอคุณหมอเดินมาใกล้ตู้ปลา หรือมาพร้อมอาหาร น้องปลาทองก็จะว่ายมาอ้อนใกล้ ๆ

“ดู ๆ ไป มันก็ตัวอ้วน ๆ อารมณ์เหมือนหมา น่ารักดี”

หมอภูรินทร์รู้สึกผูกพันกับปลาทองที่เขาต้องใช้เวลาเปลี่ยนน้ำ ล้างตู้ ให้อาหาร และดูแลอยู่ตลอด แต่เขาก็ยังไม่ใจกล้าพอจะตั้งชื่อให้ปลาของเขา เพราะขึ้นชื่อว่าปลาทอง ความทนทานมันไม่เหมือนหมาแมว และมีโอกาสกลับดาวได้ทุกเมื่อ

ในเวลาว่างของคุณหมอ นอกจากดูแลปลาทองแล้ว เขายังเล่นเทนนิสและหาเวลาเข้ายิม เพื่อบรรเทาปัญหากล้ามเนื้อจากการทำหัตถการในอิริยาบถเดิมทุกวัน และเสริมความคล่องตัวในการรักษาคนไข้ไปด้วย

“ผลตอบรับจากคนไข้เป็นกำลังใจของผม เวลาจบงานแล้วได้เห็นเขามีความสุข สามารถกลับสู่สังคมด้วยความมั่นใจในฟันที่สวยกว่าเดิม หรือสามารถทานอาหารได้อร่อยขึ้น มันดูเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ที่จริงผลลัพธ์กับบางคนก็ค่อนข้างเยอะ มันเปลี่ยนชีวิตเขาไปเลย”

จากวันที่เกือบไม่ได้เป็นหมอฟัน แต่สุดท้ายโชคชะตาก็พาหมอภูรินทร์มาพบความสุขในงานทันตกรรม กำลังใจจากคนไข้ยังเป็นน้ำหล่อเลี้ยงชั้นดีที่ทำให้เขามั่นใจว่าเส้นทางนี้ไม่ใช่ทางเลือกที่ผิด และเขาเนรมิตชีวิตที่ดีให้คนไข้ได้ก็เพราะเลือกเป็นหมอฟัน

ติดต่อสอบถาม หรือทำนัดหมายกับเจ้าหน้าที่
ผ่าน LINE @MBRACE

ทพ. ภูรินทร์ หาญสกุล

ทพ. ภูรินทร์ หาญสกุล

PHURIN HANSAKUL, D.D.S., M.Sc.

ความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง

ทันตกรรมประดิษฐ์

ทันตกรรมรากเทียม

ประกาศนียบัตร

TrackCare, DocView, PACS, ClaimForm & Medical Certificate, โรงพยาบาลบีเอนเอช

ภาษา

ไทย

อังกฤษ

เพศ

ชาย

Doctor Story

ตารางออกตรวจ

ศูนย์ทันตกรรม

วัน เวลา
จันทร์ -
อังคาร 16:00 - 19:00
พุธ -
พฤหัสบดี -
ศุกร์ -
เสาร์ -
อาทิตย์ -

นี่คือตารางออกตรวจปกติของแพทย์ วันเวลาที่ออกตรวจจริงอาจมีการเปลี่ยนแปลง กรุณาตรวจสอบวันเวลาที่ว่างเมื่อทำการนัดหมาย