หมอเสาวภา เลี้ยงลูกเชิงบวก ตอนที่ 501 “Emotional awareness”

เราเคยสังเกตกันมั๊ยคะว่า คนเรามีอารมณ์หลายอย่างเกิดขึ้นได้ในเหตุการณ์เดียว….
ลูกสาววัยอนุบาล 2 โวยวายเสียงดัง เมื่อแม่มารับเร็วกว่าปกติ คุณแม่ไม่เข้าใจว่าเขาทำอะไรผิด…..

พราวหน้าบูดเดินออกมาจากโรงเรียน….”ทำไมแม่มาเร็ว?”
แม่ “อ้าว เมื่อคืนลูกบอกเองว่าพรุ่งนี้ให้มารับหนูเร็วๆ หนูอยากเล่นกับแม่ที่บ้าน”
พราวไม่พอใจ “หนูกำลังเล่นสนุกกับแบมอยู่ ยังไม่อยากกลับ”
แม่ “แม่หาที่จอดตั้งนาน รถก็ติดมากด้วย แล้วที่แม่มาเร็วกว่าทุกครั้งก็เพราะลูกบอกเองนะ”

พราวกระทืบเท้า ตะโกนเสียงดัง “ไม่! หนูไม่ได้อยากกลับบ้าน”
แม่ชักไม่พอใจ “ทำไมเป็นแบบนี้ เหอ! ลูกบอกแม่ แม่ก็มาตามที่ลูกบอกแล้วไง!”
พราวร้องไห้เสียงดังลั่นโรงเรียน “ไม่ๆๆ!”

เหตุการณ์แบบนี้พราวรู้สึกอะไรบ้างคะ…
1. ผิดหวังที่จะอดเล่นสนุกกับแบม อารมณ์กำลังมันส์อยู่เลย”
2. โกรธตัวเองที่ตัดสินใจผิดพลาด ให้แม่มารับเร็ว
3. โกรธแม่ที่ไม่เข้าใจและพูดให้รู้สึกว่าลูกผิด

หมอคิดว่าบทสนทนาแบบนี้ แม่ก็ไม่ได้ผิดอะไร เพียงแต่ว่า แม่ไม่ทันเข้าใจ!!

เท่าที่หมอคุยกับพราวและครอบครัวนี้….หมอพอเดาได้ว่า
ความหงุดหงิดตอนแรกเกิดจากความกลัวว่าจะอดเล่นกับแบม…..
แต่เสียงโวยวายตอนหลังเกิดจากความรู้สึกผิดของตนเองเป็นหลัก(ฉันเองที่ตัดสินใจผิดพลาด) เพราะพราวไม่ใช่เด็กดื้อก้าวร้าว แต่พราวเป็นเด็กหวั่นไหวและกลัวทำผิดได้ง่าย….

และเสียงร้องไห้ตอนท้ายๆเกิดจากความรู้สึกแย่ซ้ำที่แม่ยังพูดว่าตนเองทำผิด(ลูกเป็นคนบอกให้มาเร็ว แม่แค่ทำตาม)…และคำพูดทำนองว่าแม่ไม่ผิด….ทำให้ลูกรู้สึกว่าแม่ไม่เข้าใจเลย!

ในความเป็นจริง แม่ก็ไม่ได้ทำผิดหรอกค่ะ แต่ในเมื่ออารมณ์ลูกขึ้นไปเรื่อยๆแบบนี้ เราก็ไม่จำเป็นต้องพูดเพื่อสืบหาว่าใครบอกอะไร? เพราะเมื่อคนมีอารมณ์ ส่วนใหญ่ก็ไม่อยากฟังหรอกว่าได้ทำอะไรผิดพลาดลงไป….

“Emotional awareness” รู้เท่าทันอารมณ์….

และรู้ด้วยว่ามีหลายๆอารมณ์อยู่ในเหตุการณ์เดียวกันได้….
เราสามารถช่วยลูกให้เข้าใจอารมณ์ตนเองพร้อมๆกับทำให้ลูกรู้สึกว่าเราเป็นแม่ที่เข้าใจ ด้วยเทคนิคการพูด”สะท้อนความรู้สึก”….

แม่ “โอเค แม่เข้าใจแล้วว่า พราวทั้งผิดหวังที่จะอดเล่นกับแบม แถมยังรู้สึกแย่อีกที่ตัดสินใจพลาดให้แม่มาเร็ว”
พราวสบตา นิ่งลงเล็กน้อย…
แม่ “แม่รู้ว่าเมื่อคืนตอนที่ลูกบอกให้แม่มารับเร็วๆ เพราะเราเล่นสนุกจนลูกอยากให้มีอีกเยอะๆ”
พราวพยักหน้า สีหน้าดีขึ้น..

แม่ “ว้า…แต่ไม่รู้หรอกเนอะว่าวันนี้ จะได้เล่นสนุกกับแบม” เสียงแม่อินกับความรู้สึกลูก
พราวหน้าสดใสขึ้น รู้สึกโล่งอกที่แม่เข้าใจ “ใช่ค่ะ บางวันหนูไม่มีเพื่อนเล่น หนูก็เลยอยากให้แม่มาเร็วๆ”
แม่ “นั่นซิ….ไม่ทันคิดว่าวันนี้จะได้สนุกกับแบมเลย”
พราวพยักหน้า สงบนิ่งขึ้น

แม่ “เอาไงดีล่ะลูก…..” (แม่ใช้วิธีให้ลูกคิดแก้ปัญหา)
พราว “งั้น กลับไปเล่นกับแม่ต่อที่บ้านก็ได้” (เนื่องจากพราวไม่ใช่เด็กดื้อ ดังนั้นเมื่อมีคนเข้าใจพราวก็จะว่าง่าย)
แม่ “น่ารักมากเลยลูก หนูตัดใจได้ล่ะ เดี๋ยวเรากลับไปคิดกันต่อว่า ครั้งต่อๆไปจะให้แม่มารับเวลาไหนดี”
พราวพยักหน้าจูงมือแม่เดินออกจากโรงเรียน….


ติดตามเทคนิคสะท้อนความรู้สึก….
และเทคนิคเลี้ยงลูกเชิงบวกอื่นๆได้ในหนังสือ “ปราบลูกดื้อ รับมือลูกกินยาก”
หรือในงานสัมมนา “ปราบลูกดื้อด้วยเทคนิคเลี้ยงลูกเชิงบวก”(สัญจร)
วันเสาร์ที่ 6 สิงหาคม 2559 ครั้งแรกและครั้งเดียวที่หาดใหญ่!
ลงทะเบียนสัมมนาไปที่ inbox ของ link นี้
m.facebook.com//HappyParentingThai/

‪#‎หมอเสาวภาเลี้ยงลูกเชิงบวกทุกคนทำได้‬